با اين همه درخور اعتناست. منظومهاي حماسي1 دربارهٴ تاريخ شاهان كولوكياي آنيلواذ، مخصوصاً كوماراپالا، (پس از 1163) نوشت. اين حماسه شامل بيست و هشت بخش است، كه بيست بخش نخستين بهزبان سانسكريتي و باقي به پراكريتي است.
دستور زبان سانسكريتي او اساساً تحرير تازهاي است از تأليف شاكاتايانا (نيمهٴ سدهٴ نهم) و بهترين تأليف قرون وسطا، در نوع خودش است. اين كتاب به فرمان شاه جاياسيمها سيداراجا (سلطنتش تا 1143)، نوشته شده2 است. هماكاندرا دو شرح هم بر دستور زبان خويش و دو رسالهٴ دستوري كوچكتر نوشت.
هماكاندرا بزرگترين واژهنامهنويس هند بود؛ وي چهار واژهنامه تأليف كرد، سه تا به سانسكريتي، يكي به پراكريتي:
1) واژهنامهٴ مترادفات3 در يك مقدمه و شش فصل به ترتيب دربارهٴ خدايان جايني، خدايان برهمني، انسان، حيوان، ساكنان جهان زيرين، بالاخره مجردات، صفات و ادات؛ وي شرحي بر اين كتاب نوشت و ملحقات زيادي بدان افزود.
2) واژهنامهٴ گياهي4 كه ميتوان آن را ذيلي بر شمارهٴ (1) دانست. گياهان به شش گروه تقسيم شدهاند: درختان، درختچهها، پيچكها، سبزيها، علفها و غلات.
3) واژهنامهٴ واژههاي همنام5 شامل 3900 واژه در هفت گروه، واژههاي يك، دو، ..... شش هجايي، و واژههاي غيرقابل صرفشدن.
4) واژهنامهٴ پراكريتي6 كه فقط منحصر به واژههاي پراكريتي نيست، بلكه واژههاي پراكريتي بهوام گرفته شده از سانسكريتي، يا مشتقشده از آن را هم دربردارد. هماكاندرا هنگام تهيهٴ اين اثر قادر بود از يك تأليف قديميتر، يعني قديميترين واژهنامهٴ موجود پراكريتي استفاده كند، اين واژهنامه را داناپالا در 972 نوشته بود.
بالاخره هماكاندرا رسالهٴ منظومي نوشت دربارهٴ منطق،7 و به خواهش كوماراپالا رسالهٴ مفصلي8 به زبان پراكريتي تأليف كرد كه فقط بخشي از آن به دست ما رسيده، و آن مربوط به حقوق و سياست جايني است.
پراكريت يك زبان محلي،9 يا گروهي از زبانهاي محلي است كه در حد فاصل سانسكريتي و
1.Kumārapālacarita (Dvyāsrayakāvya)
2.ناميده شده است Haimavyakarana همچنين ,Siddhahemacandra
ازاينرو، به نام او
3.Abhidhānacintāmanināmamālā
4.Nighantusesha
5.Anekārthasamgraha
6.Desināmamālā
7.Pramānamimāmsā
8.Brihad-Arhannitisāstra
9. زبان خاص يك ملت است كه فاقد جنبهٴ بينالمللي باشد vernacnlarگفته شد كه
منظور از زبان محلي.